Hah! De eerste punten zijn een feit! De uitslag doet wel vermoeden dat het makkelijker was dan het echt was. We werden nooit echt bedreigd, maar toch bleven we heel lang steken op 2-0 en moesten we voorzichtig blijven. Kapitein (paniek-ik-weet-echt-ni-waar-mijn-portefeuille-is-ah-wacht-toch-gewoon-in-mijn-broek) Fille opende de score na een PRACHTIG een-tweetje met uwe reporter van dienst, en den Derry bevestigde properkes met een heel droog afstandsschot in t hoekske. Hoewel de Donkeys laag terugkropen, was onze balcirculatie toch redelijk, en speelden we toch een aantal leuke combinaties bijeen. Het begin van een systeem? (wie weet?). Na een gemiste corner (ook -helaas- van de voet van uwe reporter van dienst) bevestigden de gebroeders leemans: na goeie tet-pas van fille zette kanniscoornix toch reeds zijn eerste streepke op zijn rapport. Niko maakte op eigen houtje de score rond. Maar eerlijk is eerlijk - den tegenstand was sympathiek en sportief, maar ander kaliber dan vorige week.

Het eerste (pijnlijke) verlies is een feit. We begonnen niet heel slecht, maar al bij al konden we toen al niet spreken van een geweldige organisatie. Toen het spel vorderde en de conditie achteruit ging werd het er niet veel beter op, met gelijktijdige aanvallende en verdedigende stuiptrekkingen liepen we meer door elkaar dan voor elkaar. En den tegenstand was ook niet slecht - dat moet gezegd. Besluit: dit is het ideale moment om een systeem uit te werken, en er een paar matchen naar te spelen. Het voorstel is dat de voorzitter zijn verantwoordelijkheid neemt en slides creëert in zijne congé 

Toch zat de sfeer er goed op achteraf, met discussies over intelligente en ingenieuze spelsystemen, en de geur van 8 bezwete beesten en hunne primus. we zijn weer vertrokken…

Eindelijk eindelijk. Na een lange rotslechte zomer (en-als-Frank-het-tegendeel-nog-lang-beweert-op-tv-dan-gaat-iemand-hem-iets-moeten-aandoen) staat het nieuwe seizoen voor de deur. Na een fameuze injectie van nieuw talent en een upgrade van ploegnaam gaan we voluit voor de leukste minivoetbalcompetitie van het land. De Union in Maptiko belooft vers bloed te leveren, en met 11 basisspelers, 3 supersubs en 1 superdesupersub treden we in vol ornaat aan. Als we er ook nog in slagen sponsors op de kar te krijgen, volgt ook een nieuwe tenue. Maar nu zien dat we onze start niet missen, en effe bewijzen dat we terecht opnieuw in de derde reeks aantreden.

Let the games begin!!!!

Na een zeer geslaagde opener tegen MVC Clio, die weliswaar op een thriller eindigde, maar Maptiko toch met de 3 punten ging lopen, stonden de verwachtingen toch enigszins hooggespannen. De tegenstander Forza Da Mario had hun 1ste wedstrijd van het seizoen verloren en stond erop gebrand revanche te nemen. Wij, Maptiko, hadden vertrouwen geput uit onze 1ste wedstrijd (gewonnen) van het seizoen en hoopten met zijn allen op een 2de overwinning.
 
In een bijna uitverkocht sporthal werd de wedstrijd tussen Maptiko en Forza Da Mario om 21u00 plaatselijke tijd afgetrapt.
 
Het 1ste kwart was voornamelijk Maptiko getint. We hadden voortdurend balbezit en qua organisatie kenden we in het 1ste kwart weinig problemen. Maptiko sloot het 1ste kwart dan ook af met een 1-0 voorsprong na een mooi afstandschot van Derry recht in de winkelhaak vanop zo’n afstand van 12 meter.
 
Tijdens het 2de kwart kwam onze tegenstander iets beter in de wedstrijd en nam het gaandeweg iets meer balbezit op dan tijdens het 1ste kwart. Maptiko speelde het balletje rustig rond, maar meer dan enkele afstandsschoten van buiten de cirkel kon het in feite nooit geen echte uitgespeelde kans creëren. Op slag van rust kwam onze tegenstander enkele keren gevaarlijk opzetten en dat resulteerde uiteindelijk in de gelijkmaker.
 
De uiteindelijke ruststand was 1-1. Beide ploegen hadden 3 corners op het scorebord staan en het 3de en 4de kwart beloofden dus spannend te worden.
 
De start van het 3de kwart kon niet beter beginnen voor Maptiko. Na enkele minuten kregen we onze 4de corner toegeschreven. Niels schepte de bal op het hoofd van Maarten en die kopte het balletje mooi in het lege doel. Maptiko - Forza Da Mario: 2- 1. Een beter begin van het 3de kwart konden we ons niet wensen. Terwijl iedereen nog aan het nagenieten was, kwam onze tegenstander na een misverstand in de verdediging terug op gelijke hoogte. Maptiko was even aangeslagen en Forza Da Mario maakte er op de counter 2-3 van en na een afgedwongen corner scoorden ze uiteindelijk ook de 2-4.
 
Een bezinningsperiode was aan de orde voor Maptiko na afloop van het 3de kwart. De kopjes werden samengestoken en via een tactische ingreep moesten we proberen onze tegenstander naar de keel te grijpen. Derry werd in doel vervangen door Niels en werd vooraan uitgespeeld om voor meer dreiging te kunnen zorgen met daarrond een zwervende Maarten of Diego.
 
Onze tactische zet leek te lukken. Alle ballen werden van achteruit naar Derry gespeeld en die probeerde op zijn manier de ballen terug te kaatsen om vanuit de 2de lijn voor gevaar te kunnen zorgen. Hij  probeerde ook enkele keren zelf de actie te maken, maar zijn schoten ging voorlangs of werden afgeblokt door de tegenstander. Via dit offensief konden we opnieuw een strafcorner afdwingen. Opnieuw schepte Niels de bal op het hoofd van Maarten en die scoorde zo zijn 2de doelpunt van de avond. In het slot van de wedstrijd werd er constant druk gezet op de speelhelft van de tegenstander. Maptiko was heer en meester op dat ogeblik, maar moest toch enkele malen opletten voor de gevaarlijke uitbraken van onze tegenstander. Maptiko creëerde nog een handvol kansen op de gelijkmaker, maar de bal wou er uiteindelijk niet meer ingaan.
 
De wedstrijd eindigde dus op een 3-4 nederlaag voor Maptiko. Deze wedstrijd verdiende eigenlijk geen winnaar of verliezer, maar een billijk gelijkspel zou een juiste weergave geweest zijn van deze wedstrijd. Er werd langs beide kanten niet goed genoeg gespeeld om aanspraak te kunnen maken op de 3 punten.
 
De ontgoocheling was groot in het verliezende kamp.

Na weken van voorbereiding, oefenwedstrijdjes tegen amateurploegen en derdeklassers was het gisterenavond eindelijk zover: de start van de nieuwe competitie. Doordat we in een nieuwe reeks zijn terecht gekomen, is het nog wat koffiedik kijken waar we ons dit seizoen mogen aan verwachten. De nieuwe voorzitter kon alvast tevreden zijn met onze start. Het eerste kwart domineerden we volledig en de 3-0 score was dan ook volledig terecht. Clio kon éénmaal tegenprikken, maar dankzij een zuiver getrapte penalty en een schepcorner liepen we in het tweede kwart uit tot 5-1. Match gespeeld, zo leek, want we bleven de betere ploeg en de tegenstand bleef beperkt. In het derde kwart veranderde het spelbeeld: Clio werd gretiger, kwam hoog druk zetten en kreeg zelf meer ruimte, terwijl wij vergaten te voetballen en de posities niet meer konden belopen. Drie goals in het derde kwart brachten hen bijna langszij en het laatste kwart beloofde spannend te worden. Maptiko slaagde er spijtig genoeg niet in om het spelbeeld te veranderen, de vermoeidheid begon zijn tol te eisen, maar de kansen waren er wel, al werden ze niet zuiver genoeg uitgespeeld. Clio kon echter ook niet meer scoren en de overwinning kwam steeds dichterbij, tot… in de absolute slotseconden een tweede schepcorner volgde. De supporters op de tribunes hielden hun adem in, de spanning was te snijden en de druk werd groot, te groot zo bleek. De bal ging naast en de scheids floot af. 5-4 overwinning na een ware thriller dus.  Een goeie start van het seizoen dus, al werd in de analyse na de wedstrijd duidelijk dat we het in onze volgende wedstrijden anders moeten aanpakken. Maptiko in the zone!

Omdat we ook het vijfde kwart domineerden werd de boel in Gent gesloten en gingen we met de supporters verder vieren in de Biernies in Kerksken. Geslaagde afsluiter van de seizoensopener!